ابراهیم گلستان (.. تقوی شیرازی) (متولد ۲۲ مهر ۱۳۰۱ ـ 1922 در شیراز)، داستان‌نویس و فیلم‌ساز ایرانی است. نوشته های وی از سبکی ویژه برخوردارند و بسیاری سبک نویسندگی وی را تأثیر پذیرفته از داستان‌های کوتاه ارنست همینگوی می‌دانند، گرچه او تاثیر پذیری از هیچ نویسنده‌ای را ن (more...)می پذیرد (همواره تلاش برای "نپذرفتن" در وی نمایان است و میل به انجام همه کاری و هر چیزی دارد. فطرتا گستاخ و چموش است و مرزی برای خودش نمی شناسد و خودش را همه فن حریف می داند ). همچنین وی از زمرهٔ نخستین نویسندگان معاصر ایرانی معرفی می‌شود که برای زبان داستانی و استفاده از نثر آهنگین در قالب‌های داستانی نوین، اهمیت قایل شد و به آن پرداخت. از این جهت نقش او در سیر پیشرفت داستان معاصر فارسی شاید قابل توجه‌ باشد. او در سال ۱۳۲۰ برای تحصیل حقوق به تهران آمد. در آنجا او در 21 سالگی با دخترعمویش فخری گلستان ازدواج کرد. سپس به عضویت حزب توده در آمد و تحصیل را نیمه کاره رها کرد. او در آن زمان به عنوان عکاس روزنامه‌های رهبر و مردم به کار مشغول بود. در سال ۱۳۲۶ کتاب اول خود را که مجموعه داستانی با نام �به دزدی رفته‌ها� بود، منتشر کرد. وی بعد از سال ۱۳۳۶، استودیوی سینمایی خود با نام �استودیو گلستان� را تأسیس کرد و تعدادی فیلم مستند برای سازمان شرکت نفت ساخت که از آن میان می‌توان به �آتش� و �موج ومرجان و خارا� اشاره کرد. به دلیل این همکاری‌ها، عده‌ای از روشنفکران آن دوره به وی لقب �گلستان نفتی� داده بودند. گلستان کارگردان دو فیلم داستانی با نام‌های �خشت و آینه� (۱۳۴۴) و �اسرار گنج درهٔ جنی� (۱۳۵۰) نیز هست. وی همچنین تهیه‌کنندهٔ فیلم خانه سیاه‌است به کارگردانی فروغ فرخ‌زاد بوده‌است. وی از سال ۱۹۷۵ در شهر ساسکس در انگلستان زندگی می‌کند. وی دو فرزند با نام‌های کاوه و لیلی داشت که کاوه گلستان در ماموریتی در سال ۲۰۰۳ به همراه گروه خبری بی‌بی‌سی در عراق بر اثر انفجار مین کشته شد. لیلی گلستان نیز به‌عنوان مترجم و نویسنده در ایران فعالیت می‌کند (less)